Radarlar, günümüzde bırakın uçakları otomobilleri bile gözetliyor.
Oysa radarın olmadığı dönemlerde hava saldırılarına karşı erken uyarı sağlamak oldukça zordu.
Özellikle 1. Dünya Savaşı'nın sonları ve 2. Dünya Savaşı öncesinde bazı ülkeler, gökyüzündeki uçakları henüz gözle görülmeden tespit edebilmek için ilginç bir yönteme başvurdu.
Uçakları görmeden dinlediler
Radar görevi görmesi için dev betonlardan inşa edilen, “akustik ayna”var icat edildi.
Konkav biçimde tasarlanan bu yapılar, uçak motorlarından yayılan ses dalgalarını yansıtarak belirli bir noktada toplamaya çalışıyordu.
Beton yapının önünde veya odak noktasında görev yapan operatörler, toplanan motor sesini dinleyerek uçağın yaklaşma yönünü belirlemeye çalışıyordu.
Radarın öncüsü
Akustik aynalar özellikle İngiltere'nin kıyı bölgelerinde hava saldırılarına karşı erken uyarı amacıyla kullanıldı.
Ancak sistemin önemli dezavantajları bulunuyordu. Rüzgar, çevredeki diğer sesler ve hava koşulları tespit işlemini zorlaştırabiliyordu.
Ayrıca ses üzerinden uçakların konumunu belirlemek, daha sonra geliştirilen radar sistemleri kadar hassas değildi.
Radarın temelleri 20. yüzyılın ilk yarısında atıldı. 1920'li ve 1930'lu yıllarda farklı ülkelerde radyo dalgalarının kullanılmasıyla ilgili çalışmalar hız kazandı.
1930'lu yılların ortalarına gelindiğinde ise uçakların tespitinde kullanılabilecek radar sistemleri geliştirilmeye başlandı.
Radar teknolojisinin gelişmesiyle birlikte bu dev beton yapılar zamanla kullanım dışı kaldı.
Kaynak: {Haber Merkezi}
Yorumlar 0
Yorum Yap
Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yapın!